Το «τρίπτυχο» για μια πετυχημένη ασφάλιση υγείας


του Ιωάννη Σταυρακούκα

Με το δημόσιο σύστημα υγείας να αποτελεί το μεγαλύτερο ασθενή της Ελλάδας στην εποχή της κρίσης, όπως έχουμε αναφέρει και σε παλαιότερη αρθρογραφία μας, αρκετοί Έλληνες στρέφονται στην ιδιωτική ασφάλιση.

Σύμφωνα με πρόσφατα στατιστικά στοιχεία, οι ασφαλίσεις υγείας έχουν τη μερίδα του λέοντος στις μη υποχρεωτικές ασφαλίσεις. Συγκεκριμένα, το 2016 οι ασφαλίσεις ζωής αυξήθηκαν κατά 6,1% με τη συνολική παραγωγή να ανέρχεται στο ποσό των € 1,91 δισ., αύξηση η οποία προκύπτει ως επί το πλείστον από την αυξημένη ζήτηση των ασφαλίσεων υγείας.

Ωστόσο, η επιλογή του καταλληλότερου προγράμματος υγείας πέφτει πολλές φορές στο «κενό», καθώς ο πελάτης επιλέγει στις περισσότερες περιπτώσεις το ασφαλιστικό πρόγραμμα με γνώμονα το φθηνότερο κόστος, ενώ αρκετές είναι οι περιπτώσεις που επιλέγει ένα πρόγραμμα με τις χαμηλότερες παροχές. Σ’ αυτό, φυσικά, ευθύνεται σ’ ένα μεγάλο μέρος και ο ασφαλιστικός του σύμβουλος, ο οποίος οφείλει να κατευθύνει τον πελάτη στην καλύτερη επιλογή ασφαλιστικού προγράμματος, με γνώμονα πιθανές μελλοντικές ανάγκες, που μπορεί να του προκύψουν, ακόμα και την πιθανότητα μιας μεταβολής στην υγεία του, η οποία στο μέλλον να μην του επιτρέψει να ασφαλιστεί.

Κατ’ ουσίαν, θα μπορούσε να πει κανείς πως οι ασφαλίσεις υγείας είναι ένα μείγμα παρόντος και μέλλοντος, αναγκαιότητας και πιθανότητας, που προκύπτει μέσα από τη διασταύρωση ασφάλειας και ανασφάλειας, υπό τη γενική τους έννοια και υπό τη σκιά της έννοιας της «ασφαλισιμότητας», δηλαδή της δυνατότητας ενός ανθρώπου να διεκδικήσει την ασφάλισή του.

Η έννοια αυτή θα πρέπει να έχει κεντρικό ρόλο στο σχεδιασμό της «στρατηγικής» προώθησης ενός ασφαλιστικού προγράμματος υγείας, το οποίο στηρίζεται εν πολλοίς στο εξής τρίπτυχο: ανάγνωση- ενημέρωση- εμπιστοσύνη.

Η πρώτη πτυχή αναφέρεται στην ανάγνωση της αγοράς και ιδίως της κοινωνίας, καθώς και των δεδομένων και πιθανών αναγκών του υποψήφιου ασφαλιζόμενου. Για παράδειγμα, σε μια εποχή που το δημόσιο σύστημα υγείας είναι υπό κατάρρευση, τα ασφαλιστικά ταμεία αιμορραγούν, αλλά και τα ελληνικά νοικοκυριά βλέπουν δραματικές μειώσεις στα εισοδήματά τους, ο εκάστοτε ασφαλιστικός σύμβουλος πρέπει να συνδυάσει το οικονομικό προφίλ του υποψήφιου ασφαλιζόμενου με το οικονομικό ρίσκο της μη-ασφάλισης για να δημιουργήσει το κατάλληλο πρόγραμμα υγείας.

Η δεύτερη πτυχή εσωκλείνει τον επαγγελματισμό του εκάστοτε ασφαλιστικού συμβούλου. Η ορθή ενημέρωση παρεισφρέει από την έννοια της ασφαλισιμότητας, όπως ανέφερα προηγουμένως, και προσφέρει πολλαπλά οφέλη στον πελάτη, καθώς μπορεί να τον σώσει από μελλοντικά προβλήματα, π.χ. ο υποψήφιος οφείλει να γνωρίζει πως στην περίπτωση εκδήλωσης καρδιαγγειακών παθήσεων μπορεί να δεχτεί σημαντικές εξαιρέσεις στην ασφάλισή του, αν δεν έχει προλάβει να ασφαλιστεί.

Τέλος, η δεύτερη πτυχή συμβάλλει στη σφυρηλάτηση της τρίτης. Είναι καλό να δημιουργείται εμπιστοσύνη στις σχέσεις ασφαλιστικού συμβούλου - ασφαλιζόμενου, η οποία σε μεγάλο βαθμό καλλιεργείται από τον πρώτο και ιδίως από την υπευθυνότητα και την ευθύτητα που διακρίνονται στη δουλειά του. Δεν πρέπει να ξεχνάνε και οι δυο πλευρές πως ο ασφαλιστικός σύμβουλος μπορεί να επηρεάσει θετικά ή αρνητικά τη ζωή του ασφαλιζόμενου και πως η καλύτερη συνεργασία τους οδηγεί στην εξασφάλιση καλύτερης ποιότητας ζωής.

Εξάλλου, πότε μια καλή συνεργασία απέτυχε στο να πετύχει το καλύτερο αποτέλεσμα;

#ΧρήσιμεςΣυμβουλές

Ενημέρωση Πελατών

Posts Are Coming Soon
Μείνετε συντονισμένοι...

Προσφορές