Ο ρόλος της ιδιωτικής σύνταξης στο σχεδιασμό ενός βιώσιμου συνταξιοδοτικού συστήματος της χώρας


του Γιώργου Καπράλου

Όσο βαθαίνει η κρίση και γενικεύεται η αίσθηση ανασφάλειας, τόσο πιο επίκαιρη από ποτέ καθίσταται η δήλωση του Otto von Bismark το 1884: Οι άνθρωποι που δουλεύουν μια ζωή, δικαιούνται να νιώθουν κάποια ασφάλεια ότι θα τους φροντίσουν στα γηρατειά ή αν μείνουν ανάπηροι.

Η εισαγωγή αυτή δεν είναι τυχαία του θέματος που θα αναλυθεί στις επόμενες γραμμές. Περνώντας σιγά- σιγά στο 8ο έτος εφαρμογής των Μνημονίων, οι μη υιοθέτηση μεταρρυθμιστικών πολιτικών συνέβαλε στην περαιτέρω επιδείνωση των προβλημάτων του συνταξιοδοτικού συστήματος της χώρας μας, η επίλυση του οποίου φαντάζει με «σταυρόλεξο για γερούς λύτες», αφής στιγμής η μείωση των συντάξεων σε συνδυασμό με την αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών δε δίνουν παρά μόνο μια βραχυπρόθεσμη λύση στο πρόβλημα.

Οι χρόνιες παθογένειες του συστήματος σε συνδυασμό με την αύξηση της ανεργίας, τη φυγή χιλιάδων ανθρώπων και ιδίως νέων στο εξωτερικό για αναζήτηση εργασίας, καθώς και με την αύξηση των φαινομένων ευέλικτων μορφών εργασίας συμβάλλουν στον κατακερματισμό του συνταξιοδοτικού συστήματος, ενώ τίθεται εν αμφιβόλω αν ο σημερινός εργαζόμενος θα λάβει μελλοντικά τη σύνταξη που του αναλογεί.

Στην ανασφάλεια αυτή που υπάρχει για το μέλλον των εργαζομένων και των συνταξιούχων, η απάντηση μπορεί να έρθει μέσω της ευρωπαϊκής εμπειρίας, μέσω δηλαδή της υιοθέτησης και εφαρμογής του συστήματος των τριών πυλώνων, δηλαδή του συστήματος που στηρίζεται: α) στην κρατική σύνταξη (υποχρεωτική, αναδιανεμητικό σύστημα), β) στην επαγγελματική σύνταξη (υποχρεωτική με δικαίωμα επιλογής και κεφαλαιοποιητικό σύστημα, καθορισμένης εισφοράς με ατομικούς λογαριασμούς) και γ) στην ιδιωτική σύνταξη (προαιρετική).

Συγκεκριμένα, το προαναφερθέν σύστημα βασίζεται κατά κύριο λόγο στην κρατική κοινωνική ασφάλιση, η οποία συμπληρώνεται από το δεύτερο και τρίτο πυλώνα. Στην περίπτωση της Ελλάδας, εφαρμόζεται αποκλειστικά ο πρώτος πυλώνας, με τον τρίτο να εφαρμόζεται ελάχιστα, ενώ ο δεύτερος δεν έχει εφαρμοστεί καθόλου. Ωστόσο, η ανασφάλεια αυτή στρέφει σταδιακά τους εργαζομένους σε ιδιωτικά ασφαλιστικά προγράμματα για συντάξεις, ενώ ολοένα και περισσότερες ασφαλιστικές εταιρίες σχεδιάζουν ανάλογα προγράμματα, τα οποία λαμβάνουν υπόψη τις ανάγκες των πολιτών και προσαρμόζουν τα ασφάλιστρα στις οικονομικές τους δυνατότητες.

Συνεπώς, η ιδιωτική πρωτοβουλία μπορεί να συμβάλλει ουσιωδώς στην μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος της χώρας, αποδεικνύοντας, για άλλη μια φορά, πως όταν προτεραιότητα είναι ο πολίτης και οι ανάγκες του μπορεί να επιτύχει το καλύτερο αποτέλεσμα. Ως προς αυτή, όμως, την κατεύθυνση πρέπει να κινηθεί και το κράτος, αναζητώντας συνεργασίες με επαγγελματίες από την ασφαλιστική αγορά, προκειμένου να εργαστεί σε μια μακρόπνοη και βιώσιμη πρόταση για την επίλυση του συνταξιοδοτικού προβλήματος της χώρας.

#ΧρήσιμεςΣυμβουλές

Ενημέρωση Πελατών

Posts Are Coming Soon
Μείνετε συντονισμένοι...

Προσφορές

Posts Are Coming Soon
Μείνετε συντονισμένοι...

Κατηγορίες

No tags yet.